The FIRST Song WRITTEN by MICHAEL JACKSON

 

Принц Джаксън току-що отпразнува 5 години с приятелката си Моли Ширманг! Вижте тяхната хронология, снимки и още

 

Най-големият син на Майкъл Джексън , принц Джаксън , отпразнува петгодишната си годишнина с приятелката си Моли Ширманг в сряда, 23 март, публикувайки сладка серия от снимки от съвместните им приключения в Instagram. Запознайте се с момичето, което излиза със сина на Краля на попа !

Принс и Моли отпразнуваха пет години връзка

Снимките показват как двамата пътуват заедно, карат се на червена Vespa и завършват колеж рамо до рамо. 25-годишният Принс включи и романтична снимка, на която целува Моли по бузата с покрити с мъгла планини на фона.

„5 години заедно. Много пътувания, мили, усмивки, ястия, десерти и всякакви приключения между тях. Обичам ви, баби“, написа Принс в надписа си.

С любезното съдействие на принц Джаксън/Instagram

Те имат подкрепата на семейство Джаксън

Членовете на семейството му на знаменитостите също се включиха, за да отпразнуват младата двойка. Неговата леля Ла Тоя Джаксън коментира: „Поздравления за 5, изпращам ви много любов!!!“ Неговите братовчеди Ти Джей Джаксън и Тарил Джаксън , синове на Тито Джаксън , показаха подкрепата си, като коментираха с много емоджи с червено сърце.

Те поддържат нисък профил

В по-голямата си част Принс запази връзката си с Моли в тайна. След като криеха връзката си повече от година, Принс и Моли най-накрая обявиха публично статута си на двойката през март 2018 г. Оттогава те бяха виждани да посещават заедно събития и да пътуват по света.

Как се срещнаха?

Двамата се срещнаха в университета Лойола Меримаунт, където и двамата присъстваха като студенти. Те се събраха по време на престоя си там и оттогава са неразделни.

Въпреки че много подробности за Моли остават поверителни, Принс е споделял своята признателност за нея много пъти в социалните медии.

„Израснах и научих толкова много с вас и съм късметлия, че мога да се впуснем във всичките ни приключения заедно“, написа той в публикация в Instagram, празнувайки предишната им годишнина. „Толкова е готино да видиш всички места, на които сме били заедно, и всички луди неща, които правим, обикновено се върти около храната.“

Те са много щастливи заедно!

Принс, който завърши университета през 2019 г. с отличие и бакалавърска степен по бизнес администрация, сподели много сладки снимки на приятелката си в социалните мрежи. Изглежда двамата са супер щастливи, като Принс каза в интервю за People през 2018 г. , че са „добре закръглени“.

„Мисля, че във всичко има важен баланс“, каза той. „Мисля, че аз съм определен начин, а тя е много — не искам да кажа обратното — но се допълва по начин, по който се балансираме. Аз съм по-агресивен, тя е малко по-мека.”

https://www.intouchweekly.com/posts/who-is-michael-jacksons-son-princes-girlfriend-molly-schirmang/?fbclid=IwAR0FLfq2vekJBwnrRRWk4lgqq1C3AYSSV5N2RWV8FOxm22OmHpgEI_VVk1U

MJ стил

 Посетете нашия онлайн магазин

с най-емблематичните дизайни на краля на попа

https://www.facebook.com/MjStyleBoutique

Teresa Sciommarello

 

"L’atmosfera in sala era come se Jackson avesse lanciato una “bomba di emozione” tra il pubblico, e lo avesse lasciato lì, stordito e incapace di gestire tutto questo flusso di energia. “Signore e signori”, – supplicò una voce maschile amplificata dagli altoparlanti. – Vi prego di riprendere i vostri posti, dobbiamo continuare a registrare lo spettacolo. Per favore … “. Le persone si asciugavano le lacrime agli occhi, si abbracciavano l’una con l’altra o battevano tra di loro il cinque.

L’esibizione? Sì, avevamo appena assistito a una cerimonia d’incoronazione!"

Steven Ivory giornalista, presente la sera del 25 marzo 1983 al Pasadena Civic, per lo spettacolo “Motown 25: Yesterday, Today, Forever”

Cida Mj

 

За разлика от сестра си, Парис, принц Джаксън - синът на Майкъл Джексън - не се излага толкова често в социалните медии. И така той изненада интернет-изетите, като публикува снимката по-горе с приятелката си на благотворително събитие, организирано от северноамериканския бейзболен отбор на Доджърс!

В надписа той каза, че е много щастлив, че е участвал:

Прекарах страхотно време на гала-галата на фондацията Dodgers, която успя да събере три милиона долара [приблизително 11 милиона и 900 хиляди реала] за програмите си в Лос Анджелис [в САЩ]. За мен беше голяма чест да бъда част от тази вечер

Emanuela Arezzi

 

“I RICORDI DELLA MIA INFANZIA” articolo di Michael Jackson per la rivista OLAM anno 2000

Quando guardo alla mia infanzia,non vedo un paesaggio idilliaco di ricordi. Il rapporto con mio padre era teso e la mia infanzia è stata un periodo emotivamente difficile per me.

Ho iniziato ad esibirmi quando avevo cinque anni, e mio padre - un uomo duro - ha spinto me e i miei fratelli,fin dalla più tenera età, a diventare i migliori interpreti che potevamo essere. Anche se abbiamo sempre lavorato duramente,non mi ha mai fatto veramente un complimento. Se facevo un grande show,lui mi diceva che lo spettacolo era stato bello e se facevo uno spettacolo OK,non mi diceva niente. Sembrava intento, soprattutto, a fare di noi un successo commerciale. E in questo è stato più che abile. Mio padre era un genio manageriale,ed io e i miei fratelli gli dobbiamo il nostro successo professionale, in misura non trascurabile, per il modo forte in cui ci ha spinto. Lui mi ha formato come uomo di spettacolo, e sotto la sua guida non potevo perdere un passo. Quelli di voi che hanno familiarità con i Jackson Five sanno che fin da quando ho iniziato a quella tenera età non ho mai smesso di ballare e cantare. Ballare e fare musica rimangono sicuramente tra le mie gioie più grandi, ma quando ero piccolo volevo solo essere un ragazzo come tutti gli altri. Avrei voluto costruire case sugli alberi, avrei voluto fare la lotta con i palloncini pieni d'acqua e avrei voluto giocare a nascondino con i miei amici. Ma il destino aveva in serbo altre cose per me, così non potevo far altro che invidiare le risate dei bambini che vedevo giocare intorno a me.

La mia vita professionale non mi dava tregua,ma la domenica andavo a fare proselitismo per i Testimoni di Geova ed era allora che potevo osservare la magia dell'infanzia in altre persone.

Dal momento che ero già una celebrità, andavo in giro indossando un travestimento-mi ingrassavo e portavo parrucca, barba e occhiali- e passavamo la giornata nei sobborghi della California del Sud, andando di porta in porta o a fare il giro dei centri commerciali per distribuire la nostra rivista Torre di Guardia.

Amavo entrare in quelle piccole case di periferia e guardare i tappeti e le poltrone in tessuto felpato e i ragazzi che giocavano a Monopoli e le nonne che facevano da baby sitter e tutte quelle scene meravigliose di una semplice vita quotidiana. Molti,lo so, diranno che non sono questi i grossi problemi,ma per me era ipnotizzante, perchè simboleggiavano per me una vita familiare che sembrava mancarmi.

Mio padre non era apertamente affettuoso con noi, ma ci mostrava il suo amore in modi diversi. Mi ricordo di una volta, quando avevo circa quattro anni, mi portò alle giostre e mi prese in braccio e mi fece sedere su un pony. Fu un gesto piccolo, probabilmente un gesto che chiunque dimenticherebbe cinque minuti dopo, ma essendo stato l'unico, lo conservo in un posto speciale del mio cuore. Perché i bambini sono così, le piccole cose significano tanto per loro e per me,quel momento, significava tutto. Con quel gesto mi dimostrava il suo amore e la sua cura ed avendolo fatto solo quella volta, mi fece provare amore verso di lui e verso il mondo.

Ho anche altri ricordi, di altri gesti che, per quanto imperfetti, ci mostravano il suo amore per noi. Quando ero un ragazzino, ero veramente tanto goloso- lo saremo stati tutti. Mi piacevano le ciambelle con la glassa e mio padre lo sapeva. Così,ogni due settimane, appena mi alzavo la mattina sul bancone della cucina c'era un sacchetto pieno di ciambelle con la glassa- nessun gesto, nessuna spiegazione, solo le ciambelle. Era come se una fata madrina avesse visitato la nostra cucina. Era come se fosse venuto Babbo Natale. A volte,sarei voluto rimanere sveglio tutta la notte per vederlo mentre lasciava il sacchetto ma, come per Babbo Natale, non volevo rovinare la magia per paura che non lo avrebbe fatto di nuovo. Ancora adesso ripenso a mio padre che di notte lascia le ciambelle di nascosto in modo che nessuno lo vedesse. Aveva paura delle emozioni umane, non le capiva e non sapeva come affrontarle. Ma ci faceva sapere che ci voleva bene con le ciambelle. E quando mi permetto di riaprire i cassetti della memoria, affiorano altri ricordi, altri gesti imperfetti, altri piccoli gesti che ci dimostravano che lui faceva quel che poteva.

Con la maturità e il senno di poi, ho capito che anche la durezza di mio padre era una specie di amore. Un amore imperfetto, certo, ma amore comunque. Mi ha spinto perché mi amava. Mi ha spinto perché voleva che io avessi tutto quello che non avevamo mai avuto e voleva che la mia vita fosse migliore di quanto non lo fosse mai stata la sua. Ci ho messo molto tempo per realizzare questo, ma ora sento che il risentimento per la mia infanzia si può finalmente mettere a riposo. La mia amarezza è stata sostituita dalla benedizione, e al posto della mia rabbia, ho trovato l'assoluzione. E con questa conoscenza, che mio padre amava i suoi figli, ho trovato la pace.

Traduzione : Emanuela Arezzi

The New Michael Jackson Project ¿Qué te parecen estos dibujos de #MichaelJackson?